Op weg naar 1/2/2005: Stap 13 ... Effe checke

De techniek staat voor niets, eh .. maar dan moet je natuurlijk geen fouten maken.
Ik had afgelopen vrijdag op mijn werkplek alles helemaal voor elkaar, zelfs de „out of office reply“. Althans … dat dacht ik.
In de consternatie toch nog vergeten om dat ding te aktiveren!
Gelukkig werd het door Arnoud hersteld.

Op weg naar 1/2/2005: Stap 12 ... Wat is het geweldig om bij je baas weg te gaan!

Sjonge jonge, WAT een dag gisteren! Een dag die ik nooit meer zal vergeten …
Gisteren was mijn laatste werkdag bij TPG Post. Het was een hele dag een aaneenschakeling van hoogtepunten. De eerste verrassing lag op mijn bureaustoel: En pakje van mijn (zoals ik al eerder vertelde) onvolprezen kamergenoot Arnoud. Het was het boek „Rijk worden“ van Donald J. Trump. Es even lezen hoe die vent het ’m geflikt heeft. Maar dan is het wel hopen dat waar hij het over geld heeft dat ook van toepassing is op ’fun’ en ’geluk’.

Om 10:30: ‘’Of ik even koffie wilde komen drinken’’ … Nou, ZO was ik nog nooit op de koffie geweest! Tijdens de kofie werd er onthuld dat er ter gelegenheid van mijn afscheid een internet-site voor me was geopend. Op die site  10–tallen reacties van (oud) collega’s, foto’s uit mijn werkzame leven bij Post, een wiki over over mensen, dingen of zaken waar ik iets mee heb of waar op een andere manier een link mee bestaat, een heuse game en … je gelooft het niet een echte Podcast. Nou had ik natuurlijk wel verwacht dat er iets in elkaar geknutseld zou worden, want dat was nu eenmaal een traditie in onze afdeling, maar DIT overtrof ALLES wat ik had kunnen bedenken. Ik heb geen enkel moment in de gaten gehad dat mijn collega’s hier mee bezig zijn geweest.

Om 12:00 uur ging ik naar huis. Een paar collega’s staken ‘de kop nog even om de hoek van de deur’, nog een paar handjes schudden en dan de hoek om (slik), nog eeeeeeeven in kamer AA1302 om de hoek een zwaai en toen de lift in op weg naar de uitgang. Ik geef eerlijk toe: ik moest nog weer even slikken toen ik het gebouw uit liep. …

‘s-middags kwam Arnoud (ja ja, daar is ie weer) Wilma en mij ophalen, want nu was het tijd voor de afscheidreceptie in Den Haag. Wat was dat leuk zeg! Het was één groot feest! Daar werd na een korte introductie van mijn baas Frank een video getoond met reacties van collega’s die allemaal aardige, leuke, hartelijke en warme dingen zeiden. Ik werd daar erg door gegrepen. Wat krijg je DAAR een heerlijk gevoel van! En die fijne collega’s ga je straks allemaal missen (ik mis ze nu al een beetje).
Ik werd daar overstelpt met cadeau’s (wijn, boeken, cadeaubon en een mini iPod). Ze wisten precies waar ik van kan genieten! Geweldig!

Na afloop stond de auto al voor de deur (chauffeur: jazeker … ook hier weer Arnoud) om ons naar Scheveningen te rijden. Daar een etentje met de directe collega’s van mijn eigen afdeling en … Ingrid (wat hebben we gelachen!). Helaas konden Thirza, Laurentijn en Jenneke er niet bij zijn. Dat was wel jammer.
Lekker gegeten, veel gelachen en toen … een heuse toespraak. Het licht was gedempt en de lettertjes van de aantekeningen van Frank waren (te!) klein, ergo … Frank (zo grondig als hij ook bij dit soort zaken te werk gaat ken ik er geen een) had een probleem om alles te kunnen lezen wat ie bedacht had. Frank haalde onder lamplicht van het mobieltje van Rochi leuke herinneringen op en vertelde allerlei anekdotes. Ik heb genoten. Toen NOG een cadeau. Het was een professioneel uitgevoerd memoryspel met 2 x 81 kaartjes met beeldmateriaal dat met mijn loopbaan, mijn (ex)collega’s, mijn werk, mijn gezin en met mezelf te maken had. De kaartjes zaten in een doosje dat versierd was met foto’s die die ochtend waren genomen. Super! Ook hieruit bleek weer de enorme creativiteit die er bij ons zit (PARDON! bij TPG Post zit). Het zat er op! Op de trap van het restaurant allemaal nog een hand en een knuffel en daarna naar huis. Arnoud … Nee … nu hou ik op. DEZE DAG zullen Wilma en ik NOOIT meer vergeten! Collegas BEDANKT! Jullie zijn TOP!

P.S. Geen misverstand bij de lezers dezes: Het is dus niet leuk om bij ZO’N baas weg te gaan. Maar wat je overkomt als je dan toch weg gaat …. DAT is GEWELDIG!

 

Leesvoer ...

Vanochtend een kadootje van Arnoud Witsel gekregen

Op weg naar 1/2/2005: Stap 11 ... Een vreemd gevoel ...

Deze week is de laatste week van mijn werkzame leven bij TPG Post.

De laaste dagen was mijn aandacht gericht op mijn archieven (in mijn geval zowel fysieke als elektronische). Doorspitten en beslissen of iets bewaard moet blijven, aan iemand anders gegeven moet worden of weggooien. Ik had daar al eerder over geschreven. Daar ben ik nu mee klaar. Resultaat: bijna alle fysieke documenten zijn weggegooid en mijn elektronische archief blijft achter. Je hebt altijd de stille hoop dat iemand (al is het er maar eentje!) daar nog eens een keer iets in op zoekt.

Morgen de laatste dag op het kantoor waar ik een aardig aantal jaren mijn stoel, mijn bureau, mijn PC en mijn telefoon had staan en … waar ook al mijn collega’s hun werk deden en als ik weg ben gewoon hun werk blijven doen.
Vreemd hoor! Ik ben straks weg en het leven gaat daar gewoon door. Volgende week lijkt het net alsof er niets veranderd is. 
Hoewel … toch ook weer niet helemaal: Ik zal regelmatig (best wel met een beetje weemoed) denken aan de laatste jaren dat ik daar rond liep en mijn werk deed. Waarom? Nou … omdat dat een geweldige tijd was er regelmatig lol gemaakt werd en gewerkt werd met geweldige, fijne, professionele collega’s: Fokkemijn, Jeroen, Ton, Gabrielle, Gerry, Rochi, Thirza, Dave, Erik, Paul, Caspar, Stefan, Yuri, Micha en Frank en … last but not least mijn baas Frank en mijn onvolprezen kamergenoot Arnoud

OK. Genoeg gekletst en gemijmerd! Op naar de laatste dag (28/1). Ik heb er zin an: Feestje  !

Op weg naar 1/2/2005: Stap 10

 

Ze zijn binnen!

a) Afschrift Akte van oprichting
b) Register van aandeelhouders

 

 

Iedereen kan nu beweren wat ie wil, maar ik heb het bewijs in mijn handen: Het onomstotelijke bewijs dat de B.V. opgericht is.

Wordt vervolgd …

Op weg naar 1/2/2005: Stap 9

Ja, ja … we zijn weer een stapje verder.

Inspectie van het bedrijvenregister bij de Kamer van Koophandel leert dat de notaris gedaan heeft wat hij beloofd had.
De B.V. heeft zijn predikaat „i.o.“ verloren.

Best wel een mijlpaal …

Op weg naar 1/2/2005: Stap 8

Vanochtend had ik DE ontmoeting met de notaris in Putten. Zo te zien had de notaris zijn zaakjes goed voor elkaar. Er lag een dikke map met papieren klaar. De documenten werden een voor een toegelicht en daar waar nodig van allerlei handtekeningen voorzien. De koffie smaakte overigens prima .
Binnen het uur stond ik weer buiten en kon ik de auto instappen om terug te reizen richting mijn werk. Bijna alles is nu geregeld

Wordt vervolgd.

Op weg naar 1/2/2005: Stap 7

Vandaag op het werk een heleboel van mijn papieren archief opgeruimd. Het was me al vaker overkomen, maar deze keer betrapte ik me er op dat ik er toch iets meer bij filosofeerde.
Ik vroeg me af: Waarom doe je jezelf dit in vredesnaam toch aan? Je verzamelt bérgen papier waar je als ze ouder zijn dan een paar maanden nooit meer in kijkt. Bij het opruimen bedenk je je dat je er zelf nooit meer in gezocht hebt en dat niemand er ooit om heeft gevraagd, zelfs niet om één enkel A4–tje uit ál die stapels. En het eind van het liedje is dat je - als je dan tóch moet opruimen - alle stapels weer doorneemt om te kijken of er toch nog iets tussen zit dat de moeite van het bewaren waard is.
In mijn geval blijft er een dun stapeltje over (als herinnering aan vroegâh). Wat ik je brom!
Overigens, ik besefte me tijdens het opruimen ineens dat het toch allemaal wel héééél erg dichtbij begint te komen.

Op weg naar 1/2/2005: Stap 6

Ik werd gebeld door de secretaresse van de notaris. Omdat aan de stortingsverplichting van 18.000 Euro’s op de zakelijke bankrekening was voldaan, kan de volgende stap genomen worden: het aftikken van de statuten van de Stamrecht BV. Daarmee zal de oprichting van „F. Zelders Consultancy & Development B.V.“ een feit zijn. Het gaat aanstaande dinsdag allemaal gebeuren. …
Tja … En wat dan? … Vanaf 1–2–2005 ga ik ‘mijmeren’ (lees“: denken over wat ik met mijn werkzame leven verder wil gaan doen). Misschien wordt het wel „vakken vullen“. Wie weet!

N.B. De rekening van de bank voor het openen van de zakelijke bankrekening is ook al binnen. Dat hebben ze gauw verdiend!

Op weg naar 1/2/2005: Stap 5

Dat “effe 18.000 euro’s op de bankrekening storten“ ging niet zo makkelijk! Vanwege de dagelijkse limiet die gesteld wordt aan telebankieren kon ik het alleen maar in dagelijkese stukjes en beetjes overmaken. Maar ‘t is nu voor elkaar. Alles is nu in gereedheid om de BV status te verkrijgen. Ik verwacht deze week bij de notaris te zitten om de feitelijke oprichting te laten plaatsvinden.

Ondertussen heb ik ook alvast mijn ziektekosten-verzekering voor na 31/1/05 aangevraagd en gaat deze week nog de aanvraag voor de arbeidsongeschiktheids-verzekering de deur uit.

Wordt vervolgd.

Bijzonder feestje in Breda

Gisteren trouwde mijn neef René met Inge. Het gebeurde in de Grote Kerk in Breda (een geweldige ambiance!). De plechtigheid werd muzikaal omlijst door Novastar (heel mooi!).
De daarop volgende receptie en het feest was bij Publieke Werken. ‘s-avonds tijdens het feest zouden K’s Choice, Novastar, Pascal Jakobsen (van Bløf) en nog een paar andere artiesten het feest opluisteren. Wegens omstandigheden konden we daar zelf niet bij zijn. Het was heel apart en heel er gezellig!
P.S. Grappig: onze ‘’bruiloft-receptie“ was ook in een bruin café in Brabant.

Op weg naar 1/2/2005: Stap 4

Vandaag ben ik bij de bank geweest om de zakelijke bankrekening voor de B.V. in oprichting te openen. Morgen ‘’effe“ 18.000! Euro’s op die rekening storten, want anders kan de B.V. de status van ‘’in oprichting’’ niet ontstijgen.
Denk nou niet dat ik dat bedrag zo maar even uit mijn mouw schud. Daar heb ik een list voor moeten verzinnen.

Geen woorden ...

Machtigingskaart

Download als PDF

» http://www.giro555.nl/

Op weg naar 1/2/2005: Stap 3

Op de laatste dag van 2004 ontving ik het uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel.

Met dit document en de concept statuten -die ik inmiddels ook in huis heb- van de BV in oprichting kan ik een zakelijke bankrekening laten openen.
Zo’n bankrekening is voorwaarde om de status ‘BV in oprichting’ te passeren en een echte BV te worden.
Ik kan nog een nachtje slapen voordat ik de bank van mijn keuze bepaald moet hebben.
Morgen ga ik een afspraak met die bank maken om de rekening te openen.

Wordt vervolgd.